image_pdfimage_print

Samba jest narodowym tańcem Brazylii, na ogół kojarzonym z karnawałem
w Rio de Janerio, do udziału w którym uczestnicy przygotowuję się cały rok w specjalnych szkołach samby escolas de samba. Każda szkoła wybiera swój temat, do tematu komponuje się sambę, układa słowa, choreografie, przygotowuje dekoracje, alegorie, stroje karnawałowe, pojazdy, a przede wszystkim ćwiczy się sambę.
Sama nazwa tańca pochodzi od słowa „semba” oznaczającego tańce pochodzenia afrykańskiego, charakteryzujące się gwałtownymi ruchami ciała.
Prócz samby ludowej istnieje również samba towarzyska, która oczywiście nie jest tańczona w grupach, ale parami. Pierwowzorów samby należy szukać w rytmach
i pieśniach niewolników afrykańskich.
Samba po raz pierwszy pojawiła się w Europie w roku 1914 i zyskała krótkotrwałe powodzenie. Dopiero po II wojnie światowej nastąpił renesans samby. Samba towarzyska zawiera elementy samby wiejskiej i miejskiej, które nadają jej prawdziwy, oryginalny styl i charakter tańca brazylijskiego.
Samba zaliczana jest do grupy tańców Ameryki łacińskiej. Posiada wiele kombinacji rytmicznych, łatwo wpada w ucho. Polega na sprężystym ruchu całego ciała, a przede wszystkim bioder. Jest tańcem szybkim, progresywnym, przestrzennie ruchowym.
Charakterystyczne dla samby jest to, iż w większości figur dwukrotnie zginamy
i prostujemy kolana (akcja „wewnątrz ciała” to tzw. „samba bounce”), a ruch bioder nie jest przenoszony na górną część ciała.
Na turniejach tańca samba tańczona jest jako pierwszy (na turniejach par zawodowych na ogół jako drugi) taniec latynoamerykański.

 

Metrum: 2/4
Tempo: 50 – 56 taktów na minutę